15-12-05

28. Een eenzame strijd

We kennen plaatsvervangende schaamte, we hebben allemaal wel eens leedvermaak, en met onze condoleances delen we in het verdriet van een ander. Allemaal gevoelens die we samen met, tegen of in de plaats van een medemens beleven. Wat met spijt? Kunnen we ons oprecht inleven in de spijt van een ander? Wie zou er zich voor de kop kunnen slaan omdat zijn buur de hoofdprijs nèt niet gewonnen heeft? Wie vergaat van wroeging omdat een vriend zijn studies niet heeft afgemaakt? Spijt heb je bijna altijd met betrekking tot jezelf. Daarom voelt het voor de buitenwereld ook zo egocentrisch aan als iemand het over spijt heeft. Navelstaarderig. Melodramatiek. Mensen die gebukt gaan onder één of ander spijtgevoel moeten bijgevolg niet echt rekenen op het medeleven, laat staan medelijden van de omgeving. Het gevecht met spijt voer je alléén. Niet omdat je er in eenzaamheid aan werken wil, zoals je soms liever alleen staat met een verdriet. Nee, want zelfs met je solitaire verwerking van je verdriet weet je dat je op de sympathie, ja de empathie van een ander rekenen kunt. Met spijt mag je al gauw je plan trekken. Als je al niet te horen krijgt dat het je eigen schuld is: je had het maar moeten weten; had je dat niet kunnen voorzien?; je moest het maar beter aangepakt hebben, enzovoort. Sommigen verzekeren je zelfs dat ze zoiets al van een kilometer ver hadden zien aankomen. Waag het echter niet om je luidop af te vragen waarom een kleine verwittiging er in dat geval niet af kon. Aan het feit waarover je spijt voelt heb je doorgaans zèlf de schuld. Reken dus niet op begrip, noch op hulp. Een wat bitsig toegeworpen “goede raad”, zoiets van “doe er dan iets aan (sukkel)” is wat je verwachten mag, niet méér. Achter deze ergernis schuilt echter vaak het jeuken van een eigen spijt, die al evenmin met een ander te delen valt. Waarom dan niet méér begrip voor elkaar? Blijkbaar volstaat het niet om met een gelijkaardig probleem opgescheept te zitten om solidair te zijn. Spijt koestert men niet, men stopt het weg als een onsmakelijk eczeem en hoopt dat het niet besmettelijk is.

20:04 Gepost door William | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.