30-11-05

24. Tabula rasa

Ik neem een oude tekening waar ik niet tevreden over ben en probeer het beeld uit te wissen, met de bedoeling een “fond” te creëren, een grond waarop een ander en interessanter beeld kan ontstaan. Uit iets oud maak ik iets nieuw, via de omweg van de tabula rasa. Edoch, wat geschiedt? Tijdens het wissen ontstaat uit het oude beeld meteen al een nieuw beeld, en nòg een nieuw beeld, en wéér een nieuw beeld. Als lagen van een ui pel ik steeds weer nieuwe, onvermoede composities van het blad. Tot ik uiteindelijk aan de kern kom, het papier zelf, dat ik aantast en erodeer in mijn drift alle sporen van het voorgaande te verdrijven, evenwel tevergeefs. Zo zijn de “Palimpsest drawings” ontstaan. Afgeschraapte tekeningen die niet meer zijn wat ze ooit waren, maar ongeschikt om nog ooit iets anders te worden. Tekeningen met een weggevaagd verleden en zonder toekomst. Ze zijn wat ze zijn, in een steeds – met elke kijker hernieuwd – voortdurend heden.

23:34 Gepost door William | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.