23-09-05

1. De tweede dood

"Spijt" is een woord dat je uitspuwt vantussen je opeengeklemde lippen (spijt… to spit). Een woord dat splijt. In het Frans: remords. Een woord dat je verbijt: re-mordre, herkauwen als het ware. Of anders: re-mort, spijt is een tweede keer sterven. Voer voor Lacanianen! "Het spijt me", "sorry", "excuus". We nemen woorden van spijt al te luchthartig in de mond. Maar menen we het ook? Soms, wanneer ik tegen iemand aanstoot, zeg ik beleefdheidshalve "sorry", maar vaak is dat slechts half gemeend. De andere helft zegt: "idioot, kun je niet uit je doppen kijken!"…. De goede moordenaar had spijt. En zo introduceerde men het begrip "vergiffenis": hoe erg je daden ook zijn, als je berouw (spijt) betoont, zal de verlossing alsnog je deel worden. Waar men geen antwoord op heeft is: spijt om hetgeen je NIET hebt gedaan. Spijt om gedane zaken wordt snel vergeten, want vaak ook snel vergeven. Met spijt om het niét-gedane blijf je zitten, ook al verzekert men je dat dat geen zin heeft. Dié spijt, die niet door vergiffenis of aflaten gelenigd wordt, die tegen beter weten in blijft knagen ter hoogte van de zonnevlecht. Dat "een tweede keer sterven", en een derde keer, en telkens weer wanneer je er aan denkt…. Daarover wil ik het hebben.

17:46 Gepost door William | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.